Visie op gezondheid en ziekte
Er is veel verwarring over het onderscheid tussen reguliere en niet-reguliere behandelmethoden, waartoe homeopathie en acupunctuur worden gerekend. Zo wordt er naast deze aanduidingen ook wel gesproken over alternatieve geneeswijzen, over complementaire of integrale geneeskunde en over de engelstalige aanduiding CAM (Complementary and alternative medicine).
'Integrale geneeskunde stelt de therapeutische relatie tussen patiënt en hulpverlener centraal,  kijkt naar de gehele mens,  maakt op basis van wetenschappelijk onderzoek gebruik van alle geschikte therapeutische benaderingen, zorgprofessionals en disciplines,
om zo tot optimale gezondheid en optimaal herstel te komen.'

Wetenschappelijke erkenning:

Vooralsnog wordt onder reguliere behandelmethoden  verstaan, die behandelings-en onderzoeksmethoden  , die aan de huidige erkende opleidingsinstituten wordt onderwezen en waarbij één bepaalde benadering van ziekte en gezondheid gehanteerd wordt, namelijk een zogenaamd reductionistische benadering. Dit betekent dat men  de klachten probeert te reduceren tot één oorzaak en dat die oorzaak moet worden opgespoord. Hierop is een groot diagnostisch systeem ontwikkeld. Alles wat van die benadering afwijkt wordt niet-regulier genoemd. Eén van de kenmerken van vele niet-reguliere behandelmethoden is de totaalbenadering, dat wil zeggen dat men ervan uitgaat dat klachten niet het gevolg zijn van één oorzaak, maar het gevolg zijn van een complex van oorzakelijke factoren. Dit brengt met zich mee dat in de behandeling al die factoren zoveel mogelijk ter sprake moeten komen en dus de gehele persoon betrokken moet worden in de behandeling . Hier komt de naam integrale geneeskunde vandaan; geneeskunde waarbij er een integrale, dat wil zeggen een totaalbenadering van de persoon centraal staat. In dit verband wordt ook wel het begrip holistisch gebruikt. Holisme betekent heelheid ; de mens wordt als één ondeelbaar geheel beschouwd en niet alleen op onderdelen onderzocht en behandeld. Het begrip integraal kan ook duiden op een ander kenmerk, namelijk dat deze vorm van geneeskunde het beste uit de reguliere en complementaire wereld omvat, d.w.z. gezondheid bevorderen zover het kan, klachtenreductie waar nodig. Het begrip complementair van complementaire geneeskunde slaat op het aanvullende karakter van niet-reguliere behandelmethoden; aanvullend op een reguliere behandeling. 
 

Wetenschappelijk bewijs:

Het onderscheid tussen reguliere en complementaire zorg doet vermoeden dat het één bewezen is en het ander niet, dat het één verantwoord is en het ander kwakzalverij. Dit is een onjuist en verraderlijk beeld van de werkelijkheid. Steeds meer onderzoeken tonen aan dat de werkelijkheid een stuk genuanceerder is: afgezien van het feit dat in de reguliere geneeskunde een substantieel gedeelte van de behandelingen niet bewezen is, is er een toenemende tendens waarneembaar in de westerse wereld om niet reguliere behandelmethoden door artsen  te integreren in bestaand regulier handelen, omdat er steeds meer wetenschappelijk onderzoek naar deze behandelmethoden is gedaan. Met name in de Verenigde Staten kent elke universiteitskliniek van naam inmiddels een centrum voor "integrative medicine”( men spreekt daar van CIM: complementary and integrative medicine). In Nederland echter overheerst bij veel artsen en journalisten nog het idee dat het verschil tussen regulier en complementair (CAM) gevormd wordt door het onderscheid tussen wetenschappelijk bewezen en wetenschappelijk niet bewezen effectiviteit. Echter toont analyse van vele onderzoeken aan dat 37,2 % van de CAM-onderzoeken positief was en 44,4 % van de reguliere onderzoeken. Daartegenover staat dat slechts bij 0,69 % van de CAM onderzoeken een schadelijk effect werd gevonden, terwijl dit bij 7 % van de reguliere onderzoeken het geval was. Van de homeopathie wordt vaak beweerd dat de effectiviteit berust op het placebo-effect. Reeds in 1991 is in een groot onderzoek aangetoond dat homeopathie vergeleken met een placebo een positief resultaat liet zien. 

Kostenbesparing: 

Zoals gezegd zijn er vele onderzoeken gedaan, die bewijzen dat complementaire behandeling bij veel aandoeningen werkzaam en veilig is en bovendien kostenbesparend kan zijn. Uit onderzoek is ook gebleken dat als huisartsen bepaalde vormen van complementaire behandelmethoden toepassen , dat meer dan 10 % kostenbesparing geeft. Deze besparing is vooral te danken aan minder medicatie en daarmee minder bijwerkingen, een grote kostenpost en doodsoorzaak in de reguliere gezondheidszorg. Bovendien lopen we in de reguliere zorg langzamerhand tegen de grenzen van de mogelijkheden aan, zoals bijvoorbeeld de problemen met het gebruik van antibiotica, de kosten van dure medicatie , enz. Het grootste probleem door de toepassing van onverantwoord antibioticagebruik  is de resistentie geworden. Antibiotica worden beschouwd als een van de grootste ontdekkingen in de geneeskunde; hierdoor hoefde men niet meer dood te gaan aan bijvoorbeeld een longontsteking. Tegenwoordig zijn er in Europa   jaarlijks 400.000 mensen geïnfecteerd met resistente bacteriën. Inmiddels zijn we weer zover dat mensen doodgaan aan een  infectie vanwege deze resistente bacteriën. In de praktijk blijken huisartsen met homeopathische kennis minder antibiotica en pijnstillers voor te schrijven. Tenslotte is er nog de meest bekende aanduiding, namelijk alternatieve geneeswijzen. Alternatief , omdat het een andere visie heeft op ziekte en gezondheid wat tot uiting komt in de behandeling. Vaak worden door niet-deskundigen alle niet-reguliere behandelmethoden als één geheel beschouwd, de alternatieve geneeskunde . Deze bestaat niet ; er zijn in de alternatieve behandelmethoden onderling vele verschillen in denken over ziekte en de behandeling er van. Van behandelmethoden, die dicht tegen een reguliere denkwijze aan liggen , zoals natuurgeneeskunde tot behandelmethoden, die ver afstaan van de reguliere denkwijze, zoals homeopathie en acupunctuur.